Jak zapobiec depresji podczas i po ciąży


Macierzyństwo to zarówno wspaniały, jak i trudny czas. Dla niektórych kobiet trudności te przybierają formę depresji okołoporodowej.

Depresja w czasie ciąży lub w rok po porodzie dotyka do 13% kobiet na całym świecie. Ta patologia, nie mylić z baby blues, zwiększa ryzyko dla zdrowia psychicznego i fizycznego zarówno matki i dziecka, i zagraża więzi, która powinna być utworzona między nimi. Dzieci matek z depresją okołoporodową, na przykład, mają więcej problemów behawioralnych, trudności poznawczych i chorób psychicznych. Depresja w ciąży powoduje, że podnosi się poziom kortyzolu we krwi matki, a tym samym w organizmie rozwijającego się płodu. Hormon ten przyczynia się do zaburzeń w rozwoju ośrodkowego układu nerwowego dziecka i wpływa na kształtowanie się jego osobowości. 

Niektóre rodzaje wsparcia ograniczyłyby liczbę przypadków,  w tym aktywność fizyczna, edukacja, doradztwo w zakresie snu niemowląt, joga, a także zażywanie  kwasów tłuszczowych omega-3 i leków przeciwdepresyjnych. Kilka z nich może  okazać się pomocne, zwłaszcza terapia wspomagająca, która ma  wystarczające dowody naukowe potwierdzające jej przydatność. Większości przypadków depresja ma niegroźny przebieg i ustępuje samoistnie, ale u 10 proc. przyszłych matek może rozwinąć się groźna w skutkach depresja poporodowa. Depresje poporodową warto skonsultować z lekarzem.

 

Dwie terapie wspomagające

Są to terapia poznawczo-behawioralna i terapia interpersonalna. Jak wynika z badań, kobiety, które otrzymują jedną z tych dwóch form wsparcia, są o 39% mniej narażone na wystąpienie depresji okołoporodowej.

Czynniki te obejmują osobistą lub rodzinną historię depresji, niedawne stresy, takie jak rozwód lub problemy finansowe, traumatyczne doświadczenia, takie jak przemoc domowa lub objawy depresji. Matki, które są samotne, nastolatki, o niskich dochodach, bez  ukończenia szkoły lub z nieplanowaną lub niechcianą ciążą powinny z tej form terapii skorzystać.

Istnieją pewne znaki ostrzegawcze, które mogą rozpoznać depresję poporodową u młodych matek. Zidentyfikowanie tych objawów pozwala na udzielenie profesjonalnej pomocy, która jest niezbędna do przezwyciężenia problemu. Wahania hormonalne podczas ciąży i po porodzie są całkowicie normalne. Ale według danych Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego, jedna na siedem matek cierpi na depresję poporodową po urodzeniu dziecka.

 

Chociaż kobiety, które w przeszłości cierpiały na depresję i/lub lęk, są bardziej narażone na wystąpienie depresji poporodowej, może ona dotknąć każdego. Dlatego tak ważne jest, aby znać znaki ostrzegawcze, dzięki czemu można uzyskać pomoc, której potrzebujesz, aby ograniczyć szkody dla matki, dziecka, ojca i wszystkich wokół rodziny.

Ciągły płacz

Smutek i płaczliwość po urodzeniu dziecka są naturalne: hormony buzują w organizmie, a emocje są bardzo silne. Wiele kobiet przechodzi przez fazę „baby blues”, która zwykle ustępuje w ciągu dwóch tygodni. Jeśli jednak niepokój nasila się i utrzymuje po upływie 14 dni, może to być depresja poporodowa, którą warto skonsultować z lekarzem.

 

Nadmierne poczucie winy

Doświadczenie tego typu depresji może zwiększać poczucie winy i bezwartościowości. Młoda matka czuje, że nie jest dobrym rodzicem, że relacja z dzieckiem jest słaba, że karmienie i pierś nie idą tak dobrze, jak by chciała, i że doświadczenie macierzyństwa w ogóle nie jest tym, czego oczekiwała.

 

Brak zainteresowania

Rzeczy, które kiedyś sprawiały Ci radość, nie wywołują już żadnych emocji? Ten znak jest dość oczywisty. Jeśli matka nie ma już żadnych uczuć związanych z zajęciami lub hobby, które wcześniej sprawiały jej przyjemność, winna może być depresja poporodowa.

Słaby sen

Brak snu jest powszechny po powitaniu noworodka w domu. Ale jeśli matka nie jest w stanie spać, gdy dziecko śpi, lub jeśli matka śpi przez cały dzień, podczas gdy dziecko płacze lub potrzebuje uwagi, zaleca się, aby szukać pomocy u specjalisty zdrowia psychicznego.


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.